Okultyści i pogaństwo w Libanie


بعد تحقيق “الباطنيـون والوثنيـون فـي لبنـان: هـذه هـي معتقداتنـا” الذي نشر في جريدة السفير البيروتية، 31 آذار 2010،  وكانت له أصداء عالميّة خصوصاً مع اهتمام وثنيي اوروبا وأميركا بمسالة وجود وثنيين وباطنيين في هذه المنطقة من العالم، خصوصاً مع  قيام الصديق والمدوّن طوني صغبيني بترجمة التحقيق إلى اللغة الانكليزية. اليوم، يُنشر التحقيق على موقع بولندي يهتم بالشؤون العربية (تجدوه هنا)، بعد أن قامت الناشطة والصديقة أنكا زاكرزيوسكا “Anka Zakrzewska” بترجمته إلى اللغة البولندية.

Hani Naim (tłum. Anna Zakrzewska)
poniedziałek, 14/06/2010
Poganie nie zniknęli. Są pomiędzy nami, żyjąc w ukryciu, zgodnie ze swoimi osobistymi wierzeniami, pomimo ponad dwóch tysięcy lat prześladowań.
Każdej wiosny okultyści i poganie celebrują odnawiające się życie. Nie jest przypadkiem, że czynią to w okresie pomiędzy dniem matki [w Libanie przypada on 21 marca] – dawczyni życia, a pierwszym kwietnia, który według dawnych wierzeń był dniem Nowego Roku – zamieniony przez nowoczesną cywilizację w Prima Aprilis. Do dziś dnia niektóre dawne ludy Bliskiego Wschodu , jak Kurdowie czy Persowie, obchodzą Newrooz jako nowy rok pomiędzy 21 marca a 1 kwietnia.
W Libanie, pomimo braku oficjalnego uznania dla osób nie będących wyznawcami którejś z trzech głównych religii (chrześcijaństwa, islamu, judaizmu), niektórzy młodzi ludzie wybierają alternatywne ścieżki duchowe,  odbiegające od tych zakorzenionych w tradycji. Przechodzą na wierzenia ezoteryczne i pogańskie – sami, nie nawracani przez nikogo.
Kim są?
Pochodzą z różnych środowisk, większość z nich po raz pierwszy zetknęła się z wiadomościami o ezoteryce i pogaństwie we wczesnym etapie kształtowania osobowości. Informacje na ten temat odnajdowali samodzielnie, podczas osobistych poszukiwań i dalej sami je studiowali.
Mała Marie –Helene kierowana ciekawością odkryła tę tematykę już w wieku 7 lat. Nie mieliśmy internetu ani dzisiejszego dostępu do mediów, dlatego dużo mi umknęło. Później, w wieku 18 lat zaczęłam dużo czasu spędzać w bibliotece, czytając różne książki: o filozofii new age, umyśle i medytacji. Dużo czasu poświęcałam też na czytanie o kulcie Wicca i o pogaństwie.
Dwudziestojednoletnia graficzka Lama zaczęła czytać i dowiadywać się o kulcie Wicca w wieku 12 lat. Jeśli chodzi o zagadnienia dotyczące duchowości zawsze podążałam inną ścieżką niż ludzie których znałam.
Z drugiej strony, Marwan (17 lat ), nie pamięta dokladnie kiedy zaczął poznawać te tematy. Zawsze czułem łączność z okultyzmem.
Mounir (24 lata),pracujący w mediach, uważa, że zawsze był poganinem, ale zaczął więcej  czytać ten temat w wieku 15 lat.Później stało sie to pasją i stylem zycia.
Jeśli chodzi o powody, dla których przeszli na pogaństwo, mówią, że odpowiada ono na ich egzystencjalne pytania. Marie-Helene mówi Starałam sie uzyskać odpowiedzi na moje pytania pytając duchownych, ale ich wyjaśnienia nie zadawalały mnie, nie były to odpowiedzi jakich szukałam. Dodaje : ogólne przyjęta zasady rządzące nami w codziennym życiu nigdy nie miały dla mnie sensu, ludzie żyją jak roboty. Głównym powodem mojej wewnętrznej zmiany było brak akceptacji powszechnego sposobu życia.
Dla Lamy, która pasjonuje się duchowością, wszystko zaczęło wyglądac sztucznie, od miejsc kultu, przez święta, do duchownych. Miałam wiele pytań a zadowalające odpowiedzi dał mi kult Wicca.
Marwan podziela jej zdanie. Uważa, że główny nurt chrześcijaństwa ma w sobie wiele zła, między innymi homofobię i antyfeminizm. Podążałem za swoim instynktem i stałem się tym, kim jestem dzisiaj.
Mounir uważa, że rodzimy się poganami, ale później w ciągu życia jesteśmy wychowywani według reguł stworzonych przez czlowieka. Dzięki naszej podstawowej intuicji czujemy silny zwiazek z ziemią, niebem i wszechświatem wokół nas. Czujemy, że ten związek przekracza zwykłą geograficzną rzeczywistość, czujemy że jest to boska obecność, a my jesteśmy jej częścią. Dodaje, że jego prawdziwa transformacja w kierunku nauczania ezoterycznego,  później pogaństwa, nastąpiła ponieważpogaństwo  to nasze drzwi do pojednania z Matką Ziemią i wszechświatem, do pogodzenia się z samymi sobą i ze sobą nawzajem, ponieważ jest to filozofia nieskończonej miłości i naturalnych więzów, wolnych od dewastujących psychologicznych syndromów nowoczesnej cywilizacji.
Współcześni ezoterycy i poganie.
Poganie i okultyści w Libanie nie są zorganizowani w żadne grupy, inaczej niz wyznawcy głównych religii lub grup politycznych. Praktykują swoje wierzenia w wymiarze osobistym, a ich wiara w dużym stopniu zależy od indywidualności. Chociaż dzielą ezoteryczne i pogańskie wierzenia, nie znaczy to, że należą do jednolitego prądu duchowo-intelektualnego.
Marie–Helene wierzy w doktryny ezoteryczne, ale nie podąża za specyficzną duchową ścieżką. Jestem bliska różokrzyżowcom, naukom Gurdżijewa i kultowi Wicca, ponieważ są bliskie mojej mentalności. Ale dodaje wszystkie szkoły duchowe mają inne nazwy, ale ostatecznie prowadzą ta samą drogą.
Marwan także ma trudności z jednoznacznym nazwaniem swoich wierzeń. Wiem tylko, że czczę Boginię, wierzę w uniwersalne prawa takie jak pomaganie ludziom, humanitaryzm i złota zasadę – traktuj ludzi tak, jak chciałbyś, żeby traktowali ciebie.Dodaje Chyba jestem teistą – czcicielem Bogini i mistykiem.
Z kolei Lama jesc wiccanką, ale kult Wicca nie jest w Libanie zorganizowany w żaden sposób.
Mounir równiez mówi, że nie ma konkretnej nazwy dla jego wierzeń,ponieważ jest to kombinacja kilku szkół, jest to ezoteryka i pogaństwo jednocześnie. Niektórzy mogliby nazywać to eklektycznym pogaństwem, ale ja wolę mówic pogaństwo lub okultyzm, albo po prostu instynktowna duchowość, poniewaz wyraża to uniwersalne prawdy i podstawową naturę ludzką bardziej niz zinstytucjonalizowane religie. Mounir uważa, że okultyzm i pogaństwo są jednością. Pogaństwo to filozofia pochodząca z miłością do wszystkiego i to naturalna energia wokół nas, a okultyzm to filozofia niepoznanych uniwersalnych praw i duchowych celów. Esencją obu jest jedno, są uzupełniającymi sie stronami monety.
Droga do równowagi

Wszyscy mówią, że pogaństwo dało ich życiu wielkie poczucie wewnętrznego pokoju, równowagi i odpowiedzi na większość pytań. Marwan mówi, że jego nowe wierzenia dały mu wolność i prawdziwie bezwarunkową miłość, oraz pomogły mu pokonaćuprzedzenia i dyskryminację.
Mary-Helene uważa, że jej wiara to dar jaki otrzymała od życia. Mówiąc o tym, co odnalazła na swojej aktualnej duchowej ścieżce, stwierdza To długa lista. Odnalazłam powód naszego istnienia tu na ziemi i nasz cel; naszego wewnętrznego Boga i nieograniczoną uniwersalną energię, która łączy nas z tym, co istnieje poza tym życiem. Odnalazłam wartość ludzkiego isnienia.
Mounir opisuje to samo zagadnienie mówiąc, że było to jak przejście ze stanu snu do stanu świadomości. Otworzyło drzwi do połączenia z wyższą, uniwersalną świadomością, daleko poza fizyczną rzeczywistość. Umożliwiło bycie w harmonii z naszą ziemią i ze wszystkimi istotami. Dało mi to uczucie wewnętrznego spokoju, wolności i przepływu miłości gdziekolwiek nie spojrzę. Robiąc porównanie z głównymi religiami monoteistycznymi regionu mówi, że pogaństwo jest wiarą w wartość istnienia ludzkiego i boskość wszystkich istot zamiast uważania, że ludzie są niewolnikami rozgniewanego Boga, który zawsze domaga się więcej ofiar i krwi w jego imię. Mounir mówi, że odnalazł cel naszej egzystencji i nadzieję dla tego zimnego i okrutnego świata w którym żyjemy, świata który jest zawsze na krawędzi samozagłady i pozostaje daleko od głębokich prawd
Pomiędzy ukryciem a jawnością.
Rytuały sa ważnym aspektem starożytnej i współczesnej duchowosci. Ale tak jak religie monoteistyczne praktykują ustalone tradycje, poganie nie mają jednoznacznie określonych rytuałów.
Marwan czasami obchodzi święta Wicca, ale wybieram z nich aspekty dotyczące Bogini i nie patrzę na część powiązaną z naturą. Z kolei Lama obchodzi świeta Wicca i czasami tworzy własne rytuały. Święta sa podobne do innych świąt wielu religii, datują sie na wiele wieków przed Chrystusem – mówi.
Mounir rzadko praktykuje pogańskie rytuały, ale obchodzi cykl natury, jego nowy rok to zakończenie równonocy wiosennej, ponieważ to celebracja odnowy zycia. Mary Helene praktykuje niektóre tradycje i rytuały ale woli o nich nie mówić.
W głęboko osądzającym społeczeństwie zdominowanym przez stereotypy okultyści i poganie rzadko mówią o swoich wierzeniach komukolwiek. Marwan powiedziałby o swoich wierzeniach tylko ludziom, o których wie, że zaakceptują mnie takim jakim jestem, jak inne mniejszości religijne albo LGBT. W miejscach takich jak Liban obecny jest strach. Istnieje możliwość zostania odrzuconym albo nawet zabitym ze względu na swoją wiarę. W moim przypadku, moja rodzina zabiłaby mnie. Dosłownie.
Co do Lamy – jej rodzice wiedzą, że ma inny punkt widzenia, a jej przyjaciele są bardzo wyrozumiali. Przyznaje, że wspominanie o swoich wierzeniach w pracy jest ryzykowne, ale nie boję się powiedzieć o moich przekonaniach nikomu, ja mam swoje a oni swoje, jesteśmy równi. Kiedy toczy sie odpowiednia rozmowa wyjaśnia swoje poglądy i powody, które ją do nich skłoniły, ale nigdy nie staram sie do nich nikogo przekonać.
Marie-Helene nie ma problemu z ogłaszeniem swoich wierzeń, ale mówi: zawsze staram się zatrzymać je dla siebie, bo ludzie bardzo mylnie mnie osądzają. Z drugiej strony, jestem spokojną osobą i nie lubię się kłócić. Ma przyjaciół, z którymi dzieli swoje wierzenia. Mówi kiedy któryś z moich przyjaciół mówi o swoich przekonaniach, reakcja ludzi to zazwyczaj śmiech albo przekonanie, że jesteśmy czcicielami szatana lub innymi tworami ich wyobraźni. Ale niektórzy ludzie akceptują to i chcą dowiedzieć się więcej.
Wiekszość przyjaciół Mounira nie ma jasnego wyobrażenia o tym, w co on  naprawdę wierzy. a większość z tych, którzy wiedzą, myśli ze jestem heretykiem który powinien byc ścigany, śmieje się. Mówi, że są inni, którzy nie biorą go poważnie kiedy dowiadują sie o jego wierzeniach. Zapytany czy ma przyjaciół którzy dzielą jego duchową ścieżkę, mówi, że mógłby ich policzyc na palcach jednej ręki. Mounir rzadko wchodzi w dyskusje o swojej duchowej drodze. Ludzie w naszym kraju nie wiedzą jak dyskutować o problemach, są przyzwyczajeni, że zawsze jest jedna opinia, która powinna być narzucona wszystkim, chcą zachowywać się jak sędziowie lub nawet policjanci jeśli nie podobają im się twoje wierzenia.
Ci młodzi ludzie mają nadzieję, że społeczeństwo stanie się bardziej tolerancyjne i zaakceptuje starożytne duchowe drogi. Wyjaśniają nieporozumienia dotyczące swoich wierzeń. Mounir robi to mówiąc okultyzm i pogaństwo to nie wskrzeszanie zmarłych albo czczenie posągów czy ofiary z ludzi, jak tradycyjnie jest to pokazywane w naszym społeczeństwie. Jest to powrót to naszego prawdziwego ja, do uniwersalnego łona, droga do ponownego odkrycia naszego człowieczeństwa jako części wyższej boskiej istoty I zobaczenia siebie jako tetniący życiem i aktywny element wszechświata, a nie byle jaki wędrowiec, którego życie przemija i który prędzej czy później zostanie zesłany do wiecznego nieba lub piekła.



الكاتب: Hanibaael

I'm Just a Writer. Content-Maker. Photographer. Coffee-Lover. Jackdanielist. Jazzoholic. Author of (Graffiti of Uprisings)

3 thoughts on “Okultyści i pogaństwo w Libanie”

أضف تعليقاً

إملأ الحقول أدناه بالمعلومات المناسبة أو إضغط على إحدى الأيقونات لتسجيل الدخول:

WordPress.com Logo

أنت تعلق بإستخدام حساب WordPress.com. تسجيل خروج   / تغيير )

صورة تويتر

أنت تعلق بإستخدام حساب Twitter. تسجيل خروج   / تغيير )

Facebook photo

أنت تعلق بإستخدام حساب Facebook. تسجيل خروج   / تغيير )

Google+ photo

أنت تعلق بإستخدام حساب Google+. تسجيل خروج   / تغيير )

Connecting to %s